Van vroege signalen tot hematologische doorverwijzingen
Het optimaliseren van de diagnose van multipel myeloom
Klik op de links om de inhoud te bekijken
Uitvergroten
Het vermoeden van en het testen op complexe aandoeningen zoals monoklonale gammopathieën, waaronder multipel myeloom, kunnen een uitdaging vormen.
Bekijk deze korte video voor een overzicht van de waarschuwingssignalen voor diagnostische onderzoeken en bevorder het stellen van een vroege diagnose.
Inzichten in monoklonale gammopathieën
- Monoklonale gammopathieën, of plasmaceldyscrasia's, worden gekenmerkt door de proliferatie van één enkele plasmacelkloon. Deze monoklonale plasmacellen kunnen monoklonale proteïnen secreteren die in bloedsamples worden geïdentificeerd.
- Monoklonale gammopathieën variëren van niet-kwaadaardige precursoren, zoals MGUS en smeulend multipel myeloom tot kwaadaardige vormen, zoals multipel myeloom, die orgaanschade, ernstige symptomen en mogelijk de dood kunnen veroorzaken.
Afbeelding aangepast van Kumar1 Nat Rev Dis Primers 2017
Het vroegtijdig identificeren van symptomen
- Bij patiënten met rug- en botpijn, anemie, terugkerende infecties, een algemeen onwel gevoel, vermoeidheid, fracturen en nierstoornissen, kan een verdenking van multipel myeloom worden overwogen.2
- Een latere presentatie met een mogelijk gevorderde ziekte kan gepaard gaan met orgaanschade, bekend als CRAB-symptomen: hypercalciëmie, renale insufficiëntie, anemie en botlaesies.
Het aanvragen van de aanbevolen bloedonderzoeken
- Wanneer er een vermoeden van multipel myeloom is, adviseren internationale3 en nationale4 richtlijnen om de vrije lichte ketens bepalingen in serum (sVLK) aan te vragen naast serum proteïne elektroforese (SPE) en serum immunofixatie (sIF) om de detectie van monoklonale proteïnen te maximaliseren.
- De testcombinatie van vrije lichte ketens in serum (sVLK) en serum proteïne elektroforese (SPE) blijkt > 99% van de multipel myeloom-patiënten te identificeren.5
Dr. Joseph Mikhael6, MD en Chief Medical Officer, International Myeloma Foundation, heeft in zijn recente publicatie verschillende bloedtesten aanbevolen om multipel myeloom uit te sluiten. Dit omvat, maar wordt niet beperkt tot:
Volledige bloedtelling om te controleren op anemie en verhoogde erytrocytensedimentatiesnelheid (ESR)
Chemisch onderzoek om te controleren op verhoogd calcium, verhoogd creatinine en verlaagd albumine
Serum vrije lichte ketens testen (sVLK), serum proteïne elektroforese (SPE) en immunofixatie (sIF) om te controleren op een monoklonaal proteïne
Afbeelding aangepast van Mikhael6 Am J Med 2023
Doorverwijzing naar hematologie
- Vroegtijdige doorverwijzing en diagnose van multipel myeloom zijn cruciaal
- Vertragingen kunnen leiden tot ernstige comorbiditeiten en een verminderde 5-jaarsoverleving2, 7
- Tijdige interventie kan de resultaten voor de patiënt aanzienlijk verbeteren
Afbeelding aangepast van Rajkumar3 Lancet Oncol 2014 en NICE [NG35]4
Het monitoren van MGUS-patiënten
Als een MGUS-diagnose door hematologen wordt bevestigd, kan aan de huisartsen worden gevraagd om deze patiënten te monitoren.
Hoewel MGUS geen kwaadaardige aandoening is, heeft het belangrijke klinische gevolgen. Patiënten met MGUS hebben een verhoogd risico op progressie naar hematologische maligniteiten8, zoals multipel myeloom, en zijn ook gevoeliger voor infecties9, nierinsufficiëntie10, osteoporose en fracturen11, neurologische aandoeningen12 en trombose13.
Het regelmatig monitoren van deze patiënten helpt bij het vroegtijdig opsporen en behandelen van ernstigere aandoeningen die zich kunnen ontwikkelen.
Populaties met een hoger risico op het ontwikkelen van multipel myeloom.
Leeftijd14
Wordt vaak gediagnosticeerd bij mensen tussen 65 en 74 jaar, hoewel het ook bij veel jongere mensen kan voorkomen.
Geslacht14
Iets vaker bij mannen dan bij vrouwen.
Etnische afkomst6
Afro-Amerikaanse patiënten hebben > 2x de incidentie in vergelijking met blanke patiënten en worden doorgaans op een jongere leeftijd gediagnosticeerd in vergelijking met hun blanke en Aziatische medemensen.
Familiegeschiedenis15
Een familiegeschiedenis van multipel myeloom of verwante plasmaceldyscrasia verhoogt het risico op het ontwikkelen van multipel myeloom of MGUS aanzienlijk. Eerstegraadsverwanten van patiënten met multipel myeloom hebben een 2 tot 3 keer hoger risico om de ziekte te ontwikkelen.
Precursorcondities16
Elke patiënt met precursorcondities, zoals MGUS of smeulend multipel myeloom, loopt het risico op progressie naar multipel myeloom.
Als u deze content interessant vond, vindt u dit vast ook interessant:
Bronvermelding
- Kumar SK, et al. Multiple myeloma. Nat Rev Dis Primers 2017; 3:17046
- Hossain MI, et al. An in Depth Analysis of Factors Contributing to Diagnostic Delay in Myeloma: A Retrospective UK Study of Patients Journey from Primary Care to Specialist Secondary Care. Blood / Presented at ASH 2021; 138:3007a
- Rajkumar SV, et al. International Myeloma Working Group updated criteria for the diagnosis of multiple myeloma. Lancet Oncol. 2014; 15:e538-e548
- NICE. Myeloma: diagnosis and management [NG35]. NICE Guidelines 2016
- Katzmann JA, et al. Screening panels for detection of monoclonal gammopathies. Clin Chem 2009; 55:1517-1522
- Mikhael J, Bhutani MCole CE. Multiple Myeloma for the Primary Care Provider: A Practical Review to Promote Earlier Diagnosis Among Diverse Populations. Am J Med 2023; 136:33-41
- Seesaghur A, et al. Clinical features and diagnosis of multiple myeloma: a population-based cohort study in primary care. BMJ Open 2021; 11:e052759
- Kyle RA, et al. Monoclonal gammopathy of undetermined significance (MGUS) and smoldering (asymptomatic) multiple myeloma: IMWG consensus perspectives risk factors for progression and guidelines for monitoring and management. Leukemia 2010; 24:1121-1127
- Kristinsson SY, et al. Monoclonal gammopathy of undetermined significance and risk of infections: a population-based study. Haematologica 2012; 97:854-858
- Leung N, et al. Monoclonal gammopathy of renal significance (MGRS): when MGUS is no longer undetermined or insignificant. Blood 2012; 120:4292-4295
- Kristinsson SY, et al. Monoclonal gammopathy of undetermined significance and risk of skeletal fractures: a population-based study. Blood 2010; 116:2651-2655
- Nobile-Orazio E. Neuropathy and monoclonal gammopathy. Vol. 115. 2013, Elsevier. p443-459
- Kristinsson SY, et al. Deep vein thrombosis after monoclonal gammopathy of undetermined significance and multiple myeloma. Blood 2008; 112:3582-3586
- Ferlay J, et al. Global Cancer Observatory: Cancer Today (version 1.1). Lyon, France: International Agency for Research on Cancer. 2024 [Accessed on: 04/03/2024]; Available from: https://gco.iarc.who.int/today.
- Bhutani M, et al. Addressing the disparities: the approach to the African American patient with multiple myeloma. Blood Cancer Journal 2023; 13:189
- Kyle RA, et al. Clinical course and prognosis of smoldering (asymptomatic) multiple myeloma. N Engl J Med 2007; 356:2582-2590
Neem contact met ons op.
Vragen over de onderwerpen op deze pagina? Ons team staat voor u klaar om ze te beantwoorden.
Vul dit formulier in en wij nemen contact met u op
Met een * gemarkeerde velden zijn verplicht